Eerst zomaar bewegen,
van buitenaf de beweging beginnen.
De muziek van buitenaf laten komen
en voelen waar die jou van binnen raakt.
En dan voelen waar het van binnen beweegt,
waar het gaat stromen, waar het vastzit.
Ruimte geven aan de beweging,
Ruimte geven aan het horten en stoten,
zodat de dans zichzelf kan vinden en gaan dansen
In zoveel vormen, onnoembaar,
steeds anders, steeds nieuw, steeds maar door, dansen, dansen, dansen.
Meegaan met de dans totdat jij verdwijnt en de dans blijft.
En is dat niet het leven? 

Schilderij is van Caro Bonink